Klimatske odlike formiraju geografski položaj
i reljef, pa je za celu regionalnu prostoriju presudno što je visokim planinama odvojena od izrazitih uticaja iz Sredozemnog mora a široko otvorena prema Panonskoj niziji. Time se grade odlike umereno kontinentalne
klime sa hladnim zimama i toplim letima, uz manja odstupanja, dok se
u proleće snažnije osećaju toplija strujanja sa juga utičući na brže topljenje snega, na porast vodostaja i brži rast vegetacije.
Srednja godišnja temperatura iznosi 11,2-11,7oC.
Srednje mesečne temperature vazduha se kreću od -0,8oC u januaru do 22,2oC
u julu. Takav raspopred temperature je uslovljen prodorom hladnih vazdušnih masa sa severa i toplih sa juga. Srednje mesečne temperature premašuju još u martu 10o C i zadržavaju se iznad te vrednosti sve do novembra. Taj dugi devetomesečni period pruža široke mogučnosti za turistička kretanja ka okolnim izletištima radi odmora, rekreacije, lova i ribolova.
Ukupna godišnja suma osunčavanja iznosi
2.068 časova, od toga na period od marta do oktobra otpada 1.759 časova
ili 85% od godišnje sume, što ovo područje svrstava u oblast umerene oblačnosti. U januaru je najmanje učešce sunčanih časova (65), a najveće u julu (306).
Padavine u proseku iznose 619 mm. Srednje mesečne sume su najveće u maju
(83 mm), a najmanje u februaru (35 mm). Najviše
atmosferskog taloga dobijaju prolećni i letnji meseci sa 344 mm ili 56%
od ukupne godišnje količine.
Relativna vlažnost vazduha je najveća
u zimskim mesecima kada su temperature niske, dok je u toku leta najniža. Ona se kreće od 64%-71%, dok je srednja vrednost pritiska vodene pare 8,5
mm/Hg sa amplitudama u januaru od 4 mm/Hg do jula od 13,8 mm/Hg.
Vetrovi se javljaju kao stalni kada i prouzrokuju lokalne vremenske nepogode,
ili kao povremeni ako ih stvaraju prodori vazduha iz susednih oblasti.
Inače, vrlo su značajan faktor jer utiču na klimatske promene izazivajući
razlike u temperaturi, donoseći padavine ili sušu.
Međutim, kako Jagodinsko polje odlikuje period tišina sa 60,4%, a period vetrova sa 39,6%, oni malo pomažu u provetravanju kotline od zagađenog vazduha i u rasterivanju magle, pa i na
manifestovanju drugih pojava.
Najučestalije duva severo-zapadni vetar sa osobinom da donosi glavne
količine padavina pod uticajem vazdušnih
struja sa Atlanskog okeana i Jadranskog mora.
Drugi po učestalosti je jugo-istocni vetar-košava
koji stiže preko doline Crnice i kreće se nizvodno sve do Bagrdanskog tesnaca. Dolazi
sa Karpatsko-Balkanskih planina usled razlika u vazdušnom pritisku koje nastaju kao rezultat visokog vazdušnog pritiska koji se obražuje iznad kontinentalnih oblasti (Ukrajina) i Sredozemlja
gde vlada nizak vazdušni pritisak. Tokom proleća i leta duva kao suv i dosta topao vetar sa kojim retko
stižu padavine čak i u toku zime, mada donosi suv sneg i gradi visoke smetove izazivajući
povečan osećaj hladnoće.
Treći po značaju je hladni severac naročito zbog uticaja na isušivanje
tla u periodu vegetacije od jula do septembra. Znatno je redi od oktobra
do januara mada tada utiče na najveće temperature.
Južni vetar, razvigorac, duva tokom cele godine.
U rano proleće može da se naglo javi i duže da traje izazivajući poplave. Sa njim se mešaju lokalna jugo-zapadna vazdušna strujanja iz Levačke kotline ili iz Varvarinskog polja, ali ih Ðurđevo brdo ometa u prodoru ka Jagodini.
Inače, srednja jačina vetrova iznosi oko 2-6 bofora, što
je ravno kretanju 2-5 m/s odnosno 7-18 km/c, dok maksimalna jačina ide
i do 6-9 bofora, dovodeči do ozbiljnih šteta. Jaki vetrovi obično ne traju dugo, sa izuzetkom košave koja tokom zime i proleća duva i do 15 dana sa maksimalnom snagom od 8 bofora,
odnosno 55 km/c.
Olujni karakter, često praćen gradom, ima zapadni vetar sa najvećom čestinom
u toku leta.
